 |
|
|
Wijk Montmartre, Parijs
 De wijk Montmartre, de Butte in de volksmond van de Parijzenaars, is bij toeristen en geïnteresseerden in Parijs vrijwel zeer bekend. De wijk bevindt zich in het noorden van Parijs. In de wijk bevindt zich onder andere de bekende basiliek Sacré-Coeur.
De Butte, wat heuvel of aard hoop betekent, is een wijk zo vol tegenstellingen als geen andere in Parijs. Lieflijk, dorps aandoende straatjes en pleintjes worden afgewisseld met anonieme boulevards; steile trappen komen plotseling uit op terrassen met weidse uitzichten en bedevaartgangers op weg naar de Sacré-Coeur lopen er tussen de nachtbrakers door.
De naam Montmartre is op twee manieren te verklaren. Hij kan worden teruggevoerd op de Romeinse tempel van Mars of Mercurius die boven op de heuvel heeft gestaan, maar de hoogte is wellicht ook gewijd aan de H. Denis, eerste bisschop van Lutetia, de priester Rusticus en de aartsdeken Eleutherius. Volgens een legende uit de 8ste eeuw zouden deze martelaren omstreeks het jaar 250 op het Ile de la Cité met gloeiende staven zijn gefolterd en toen op de heuvel zijn onthoofd, waarna de H. Denis zijn hoofd zou hebben opgeraapt om in noordelijke richting weg te wandelen, naar de plaats die nu St-Denis heet.
In 1871, na de val van Parijs, wisten de bewoners van Montmartre 171 kanonnen op de heuvel bij elkaar te brengen voordat de Pruisen ze konden bemachtigen. De regering verklaarde het geschut tot staatseigendom en stuurde het leger erop af om het in beslag te nemen. Op 18 maart hadden de soldaten de kanonnen in handen, maar ze slaagden er niet in deze weg te slepen. De menigte nam daarop twee generaals gevangen en schoot hen dood. Met deze bloedige episode begon de Commune van Parijs, een radicaal bewind dat onder andere naar meer gemeentelijke zelfstandigheid streefde, naar een soort federalisme. Montmartre zou tot 23 mei in handen van de federalisten blijven.
Tijdens de gehele 19de eeuw hebben kunstenaars en literatoren zich aangetrokken gevoeld tot de ontspannen manier van leven op de Butte. De componist Berlioz en de schrijvers en dichters Nerval, Murger en Heine zijn te beschouwen als voorlopers van de belangrijke generatie van 1871-1914. Jonge schilders zochten hun inspiratie op de Place Pigalle en leefden er als bohémiens in het gezelschap van modellen en modinettes. Aanvankelijk kwamen de dichters in groepjes bijeen in cafés (Le Chat Noir), waar ze genoten van chansons van Aristide Bruant, gedichten van Charles Cros en Jehan Rietus, grappen van Alphonse Allais, tekeningen van Caran d'Ache. André Gill en Toulouse-Lautrec. Deze cafés ontwikkelden zich gaandeweg tot cafés-concerts met amusementsprogramma's, de “caf-cone”. Zo opende in 1889 de Moulin-Rouge zijn deuren met Yvette Guilbert, Valentin le Désossé, Jane Avril en Louise Weber, bijgenaamd la Goulue de gulzige. Dankzij het Café Au Lapin Agile en de ateliers van Bateau-Lavoir bleef de Butte tot het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog het artistieke en literaire centrum van de Parijs
Toen de volgende generatie kunstenaars en intellectuelen naar Montparnasse trok, gaf Montmartre zich meer en meer over aan het nachtleven. Hoewel het er nooit meer is geworden zoals toen, trekt Montmartre nu nog van heinde en ver toeristen die op zoek zijn naar de sfeer van de Belle Époque, of die gewoon willen genieten van het uitzicht op de stad Parijs.
In Montmartre vindt u onder andere:
Place des Abbesses
Église St Jean de Montmartre
Place du Tertre
Église St Pierre de Montmartre
Cimitière St Pierre
Sacré-Coeur
Museum de Montmartre
Halle St Pierre
Cimetière Montmartre
Espace Salvador Dali (museum)
|
|
|
Stedenreis aanbieders
 Arke
Stedenreis
Parijs
Arke stedenreis
 Oad
Oad
Parijs
Oad Stedenreis
 De Jong
Stedenreis
Parijs
De Jong Intra
 Expedia
Stedenreis
Parijs
Expedia
 Kras
Stedenreis
Parijs
Kras stedenreis
 Van Nood
Stedenreis
Parijs
Van Nood stedenreis
 Vrij uit
Stedenreis
Parijs
Vrij uit citytrips
 Pharos
Stedenreis
Parijs
Pharos stedenreis
|
